Rooie Dorp, 14

Ons huis had een woonkamer en een voorkamer. In die voorkamer was geen verwarming. Als het koud werd, gingen de tussendeuren tussen woon- en voorkamer dicht en werd de voorkamer nauwelijks nog gebruikt. Het was meer de 'nette' ontvangstkamer. In de woonkamer stond een soort potkachel die door middel van een lange pijp met de schoorsteen was verbonden. In mijn herinnering stond er altijd een rekje met drogend wasgoed omheen. 's Avonds was het de kunst de kachel niet uit te laten gaan, zodat mijn vader, die als eerste opstond, de kachel voor de rest makkelijker kon aanmaken. Kolen waren in het 'schuurtje': deel van een lage aanbouw aan het huis waarin ook de keuken en de wc te vinden waren. Om kolen te scheppen moest je eerst naar buiten. Verrassend genoeg gold dat ook voor het toilet: je moest eerst de keukendeur uit om het toilet in te kunnen. Dat toilet was voorzien van een tonnetje. Eens per week kwamen enge mannen deze tonnen wisselen met hun boldootkar. In de keuken was het over het algemeen lekker warm: er werd gekookt en er werden gerechten op petroleumstellen warm gehouden. Wel moesten de leidingen 's winters goed worden ingepakt tegen bevriezing door de vorst. Ooit had er een grote oven gestaan, maar de schouw werd gebruikt voor andere dingen. De tobbe, waar we een keer in de week in moesten, werd ook in de keuken klaar gezet. Mijn moeder kookte er ook de was in grote teilen op het gasfornuis. Het kolenschuurtje herbergde ook de fietsen en het gereedschap. In de woonkamer was een trap naar de kelder. Daar werden bij gebrek aan een koelkast etenswaren goed gehouden, stonden ingemaakte en geweckte spullen en werden de aardappelen opgeslagen.

Rooie Dorp; 13: venters

In de vijftiger en zestiger jaren kwamen verscheidene middenstanders met hun produkten in de straat en/of aan huis. Daar was b.v. de groenteboer (ome Toon), de bakker met een handkar (Hetebrij, de man van Ten Berge), de melkboer (ik moest wel met een steelpannetje een mengel of een oort melk halen) die aparte afdelingen in zijn tank had voor pap en vla, de eierboer (Van der Lende), de aardappelboer, de kolenman, de petroleumventer en zelfs iemand die mooi wit zand verkocht om na het schrobben in te strooien. En dan heb ik het nog niet over straatmuzikanten als 'Mozart'.
Verder kwamen allerlei onverdachte types achterom om geld op te halen; zoals Bierman voor de huur. Deze had een stijve middelvinger vanwege fijt.

Rooie Dorp, 12: Winters.

Op de hoek van de Tulpstraat en de Westwijkstraat woonde aan de ene kant het gezin van Lange Jante (nog verre familie) en aan de andere de familie Winters. Zoon Piet was ongeveer van Sjakoo's leeftijd. De zus van Sjakoo was wel bevriend met Boeli (later getrouwd met Hans en op een gegeven ogenblik woonachtig aan de Paul Krugerstraat boven een oom van Sjakoo). Het meest intrigerende aan de familie was het bordje 'prive-detective' bij de voordeur. Dat sloeg op een oudere broer van Piedewietski.

Rooie Dorp 11: Jansen

Sjakoo was af en toe kameraad met Arnold Jansen. Deze woonde toentertijd in de Irisstraat. Arnold had drie broers: Wim (pianostemmer), Harrie en Jan. Vader Jan stond als lapjeskoopman op verschillende markten en was verder tevens muzikant (drummer). Arnold trouwde met een buurmeisje (Westerveen). Zijn oma woonde vlakbij aan het Irisplein. Sjakoo was klasgenoot van Arnold op school C en op de mulo (Julianaschool).

Rooie Dorp, 10: Koefte

In de Rozenstraat woonde in de jaren vijftig en zestig een paar huizen voorbij Jantien van Piet de familie Van Hien. Vader, moeder en twee kinderen: Meine (ging later door het leven als Menno) en Judith. Hun bijnaam was 'de koefte'. Volgens mijn moeder zat de familie nog ergens in de 'parremetoasie'. Vader Roelof was nog een blauwe maandag actief bij Bethel.

Hildo Krop

Voor de fameuze Steenwijker kunstenaar Hildo Krop verwijs ik graag naar: http://www.hildokrop.nl/. Hierbij een afbeelding van zijn bekende oorlogsmonument uit Rams Woerthe.
Graag wijs ik er op dat Krop zoon was van een banketbakker die zijn nering had aan de Markt. Zijn specialiteit 'Steenwijker goudmoppen' werd nog jaren lang op dezelfde locatie in een mooi trommeltje verkocht.

Rooie Dorp, 9

Vooraan in de Rozenstraat, ter hoogte van de Leliestraat, woonde de familie Posthumus. Sjakoo was zo af en toe kameraad met Kees (de Breier). In de tuin van het gezin was een steenhouwerij. Sjakoo heeft nog een keer samen met Kees en zijn grootvader een grafsteen per handkar vervoerd naar de katholieke begraafplaats aan de Meppelerweg. Zo te zien staat de betreffende wonig nu te koop.