29 november 1781

De huwelijksacte van de uit Nederland afkomstige Jan Joosten en zijn van Kalenberg komende Aagje Dirks.

Margaretha

Van 1795 tot 1806 verscheen bij J. van Gulik te Amsterdam de 'Almanach voor meisjens, door meisjens'. In de almanak voor 1795 staat een passage over een als man verklede en als soldaat dienende Friese jonkvrouw genaamd 'Margaretha'. Zij schijnt onder meer onversaagd te hebben gehandeld rond Groningen en Steenwijk. Ze maakte tevens een zangstuk waarin ze meisjes aanmoedigde haar voorbeeld te volgen (aldus historieschrijver Van Meeteren).

   

Kluitenberg

Jan Joosten Huijsman wordt op 19 november 1752 gedoopt te Blokzijl. Hij trouwde op 17 april 1775 met Gerrigje Hendriks Kleijn en op 29 november 1781 met Marrigje (Aegje) Dirks Visser (geboren 16 november 1759). In 1812 nam men de nieuwe familienaam Kluitenberg aan. Jan Joosten overleed op 16 mei 1817 te Scheerwolde. Uit zijn eerste huwelijk had hij onder anderen een dochter Femmigje. Deze laatste is Sjakoo's overovergrootmoeder. Hierbij haar huwelijksacte en de doopacte van haar vader.

Biljartclub

Sjakoo's vader was als senior lid van een bejaardenbiljartclub. In de vijftiger jaren deed hij ook al aan deze sport, getuige bijgaande foto. Sjakoo kent geen verdere gegevens, alleen herkent hij (tweede van rechts) Henk Hofstee.

Ome Geert

Sjakoo's moeder, Geertje de Ruiter, was vernoemd naar haar oom Geert de Ruiter. De laatste schijnt nogal naamziek te zijn geweest. Als ome Geert op visite kwam, kreeg Sjakoo's moeder steevast een geldbedrag. Geert de Ruiter (1859-1952) (een broer van Sjakoo's grootvader Meine de Ruiter) en Lena Greven (1860-?) woonden in Enschede. Op de foto het echtpaar op latere leeftijd.

Nog een prachtige foto van Sjakoo's tantes Lipkje Martin-de Ruiter (links) en Lena de Ruiter; zo te zien uit de dertiger jaren. (Met dank aan Helma Mulder)

Klokkeluiden

Bert Garthoff besteedde in zijn zondagochtenradioprogramma ooit eens aandacht aan Lammegien de Klokkeluudster: een klein en iel vrouwtje dat in zijn belevenis aan de klokketouwen zwierde. De klok wordt inmiddels allang automatisch geluid en Lammegien is niet meer, maar ook Sjakoo kan zich nog goed herinneren dat er bij hoogtijden en begravenissen vaak klokgelui was en natuurlijk 's ochtends en 's avonds 'bij het sluiten en openen van de poort'. Ondertussen is Lammigje Boonstra-van den Boer (1891-1964) als klokkeluidster (ze deed dat zo'n veertig jaar) vereeuwigd .