Totaal aantal pageviews
dinsdag 23 november 2010
Rooie Dorp, 10: Koefte
In de Rozenstraat woonde in de jaren vijftig en zestig een paar huizen voorbij Jantien van Piet de familie Van Hien. Vader, moeder en twee kinderen: Meine (ging later door het leven als Menno) en Judith. Hun bijnaam was 'de koefte'. Volgens mijn moeder zat de familie nog ergens in de 'parremetoasie'. Vader Roelof was nog een blauwe maandag actief bij Bethel.
woensdag 17 november 2010
Hildo Krop
Voor de fameuze Steenwijker kunstenaar Hildo Krop verwijs ik graag naar: http://www.hildokrop.nl/. Hierbij een afbeelding van zijn bekende oorlogsmonument uit Rams Woerthe.
Graag wijs ik er op dat Krop zoon was van een banketbakker die zijn nering had aan de Markt. Zijn specialiteit 'Steenwijker goudmoppen' werd nog jaren lang op dezelfde locatie in een mooi trommeltje verkocht.
Graag wijs ik er op dat Krop zoon was van een banketbakker die zijn nering had aan de Markt. Zijn specialiteit 'Steenwijker goudmoppen' werd nog jaren lang op dezelfde locatie in een mooi trommeltje verkocht.
Rooie Dorp, 9
Vooraan in de Rozenstraat, ter hoogte van de Leliestraat, woonde de familie Posthumus. Sjakoo was zo af en toe kameraad met Kees (de Breier). In de tuin van het gezin was een steenhouwerij. Sjakoo heeft nog een keer samen met Kees en zijn grootvader een grafsteen per handkar vervoerd naar de katholieke begraafplaats aan de Meppelerweg. Zo te zien staat de betreffende wonig nu te koop.
dinsdag 16 november 2010
Rooie Dorp, 8: Slaaplied
Stonden buurtkinderen vroeger wel eens onder Sjakoo's raam te zingen 'Sjakoo mag niet speulen, Sjakoo mot naor bedde toe' wanneer hij niet langer buiten mocht blijven; mijn ouders vertelden mij dat men het vroeger wel zo bont maakte door bij een familie (ik weet helaas niet meer welke) voor het raam het volgende schone lied te zingen:
Remmeltien en Jettien dat is me een paar;
Die koken het eten niet hallef gaar;
Dan te laf en dan te zout;
Zo zijn Remmeltien en Jettien getrouwd!
Remmeltien en Jettien dat is me een paar;
Die koken het eten niet hallef gaar;
Dan te laf en dan te zout;
Zo zijn Remmeltien en Jettien getrouwd!
maandag 15 november 2010
Rooie Dorp, 7: Jantie van Piet
Op het hoekje van de Leliestraat en de Rozenstraat woonde de familie Ten Veen. Ik weet niet anders of men sprak van Jantien van Piet als het over de vrouw des huizes ging. Het gezin kende verscheidene kinderen, o.a. Aaldert, Hannes, Goosem, Hans, Froukje(?), Alie(?) Hannes woonde op een gegeven moment in het 'Gaankien' en Aaldert (de Koel) was voerman bij Van Gend en Loos.
vrijdag 12 november 2010
Oplettende burgers
De Koninklijke Bibliotheek te Den Haag is de enige plek in Nederland waar een exemplaar (78 E 71:4) wordt bewaard van het 'Reglement voor de wakende burgers, der stad Steenwyk'. Het betreft een ordonnantie, uitgegeven door de magistraat van de stad op 22 december 1781, uitgegeven bij Obbo Spanjaard te Steenwijk. Het werkje telt acht pagina's en ik ben heel benieuwd naar de (patriots getinte?) inhoud.
donderdag 11 november 2010
Rooie Dorp, 6
De Bloemenbuurt heette bepaald nieet alleen vanwege de rode dakpannen Rooie Dorp. Het gros van de bewoners van de wijk was van socialistische huize. In verkiezingstijd hing bij ons, net als bij vele gezinnen, een uitstekend verkiezingsbord aan het raamkozijn: pvda.
We deden onze dagelijkse boodschappen bij de coop aan het Irisplein (bij deze winkel kon je ook rustig na sluitingstijd of in het weekeinde terecht: achterom). Op zaterdag werden daar de boodschappen van de hele voorgaande week afgerekend (lang heb ik gedacht dat boodschappen gratis waren).
Mijn grootouders waren al fel socialistisch. Toch was oma pragmatisch. Aangezien sommige boodschappen elders goedkoper waren, verzon ze een list. Zo deed ze goedkopere jam in een coop-potje; hetgeen mijn grootvader menigmaal de gezegde ontlokte: 'Femme, wat een lekkere jam heeft de coop toch'.
We deden onze dagelijkse boodschappen bij de coop aan het Irisplein (bij deze winkel kon je ook rustig na sluitingstijd of in het weekeinde terecht: achterom). Op zaterdag werden daar de boodschappen van de hele voorgaande week afgerekend (lang heb ik gedacht dat boodschappen gratis waren).
Mijn grootouders waren al fel socialistisch. Toch was oma pragmatisch. Aangezien sommige boodschappen elders goedkoper waren, verzon ze een list. Zo deed ze goedkopere jam in een coop-potje; hetgeen mijn grootvader menigmaal de gezegde ontlokte: 'Femme, wat een lekkere jam heeft de coop toch'.
Abonneren op:
Posts (Atom)


